چطور |
4 ماه پیش

آیا کودک برای تنها ماندن آماده است سن مناسب نحوه آماده کردن چطور

تنها گذاشتن بچه ها در خانه مسئله‌ای است که بسیاری از والدین نگرانش هستند و اولین باری که می‌خواهند کودکشان را در خانه تنها بگذارند، مدام از خودشان می‌پرسند «آیا کودک برای تنها ماندن آماده است؟» اگر شما هم جزو این والدین هستید، باید بدانید که نگرانی‌تان بجا و طبیعی است. البته این کار علاوه بر خطرات، فواید خاص خودش را هم دارد. در این مقاله درباره سن مناسب تنها ماندن کودک در خانه و نحوه آماده کردن کودک برای تنها ماندن صحبت می‌کنیم. با ما همراه باشید.

سن تنها ماندن کودک در خانه

برای بیشتر والدین کاملا واضح است که کودک ۵ساله آن‌قدر کوچک است که نمی‌توان او را در خانه تنها گذاشت، اما کودکی ۱۱ یا ۱۲ساله را چطور؟ گاهی می‌بینیم بچه‌های کوچک‌تر بهتر از بچه‌های بزرگ‌تر از پس تنها ماندن در خانه برمی‌آیند، پس نمی‌توانیم سن مشخصی برای این کار در نظر بگیریم.

بیشتر کارشناسان می‌گویند سن مناسب برای تنها گذاشتن کودک در خانه، به بلوغ کودک و موقعیت بستگی دارد. بنابراینتصمیم‌گیریدرباره این مسئله به والدین واگذار می‌شود. آنها معتقدند اشکالی ندارد کودکان ۱۰ یا ۱۱ساله را مدت کوتاهی (کمتر از ۱ ساعت) در طول روز تنها بگذارید، البته به این شرط که کودک نترسد و به‌اندازه کافی بالغ باشد که به‌تنهایی از پس کارهایش برآید. کودک شما چندساله است؟ به‌نظرتان به بلوغ کافی برای تنها ماندن در خانه رسیده است؟

نحوه آماده کردن کودک برای تنها ماندن در خانه

۱. شرایط را بسنجید

  • آیا در محله مسکونی آرامی زندگی می‌کنید؟
  • میزان جرم و جنایت در منطقه سکونت شما کم است؟
  • کودک شما می‌تواند قوانین مهمی مانند قفل‌کردن در پس از ورود به خانه و باز‌نکردن در به روی غریبه‌ها را درک و از آنها پیروی کند؟
  • خویشاوندان، دوستان یا همسایگانی دارید که در مواقع اضطراری بتوانند سریع به خانه شما سر بزنند؟
  • آیا کودکتان مسئولیت‌پذیر است؟ نمونه‌هایی ازمسئولیت‌پذیری کودکاتمام به‌موقع تکالیف بدون نیاز به نظارت شما و انجام کارهای خانه هستند.
  • آیا فرزندتان دوست دارد در خانه تنها بماند؟

اگر به بیشتر یا همه سؤالات بالا پاسخ مثبت داده‌اید، یعنی کودک شما می‌تواند در خانه تنها بماند.

۲. قوانین لازم را تعیین کنید

قبل از اینکه برای اولین بار کودک را در خانه تنها بگذارید، برایش چند قانون تعیین کنید که شامل موقعیت‌های مختلف بشوند، مثلا:

  • کارهایی را برایش توضیح بدهید که موقع به‌‌صدادرآمدن زنگ خانه باید انجام بدهد. آیا می‌خواهید فرزندتان در نبود شما در را باز کند؟ به او بگویید اجازه دارد در را برای چه کسانی باز کند.
  • کارهایی را برایش توضیح بدهید که هنگام زنگ‌خوردن تلفن باید انجام بدهد.
  • برای تماشای تلویزیون یا انجامبازی‌های کامپیوتریمحدودیت زمانی تعیین کنید.

۳. فضای خانه را برای کودک آماده کنید

خانه را طوری برای کودک آماده کنید که وقتی بیرون می‌روید، مدام نگرانش نباشید. برخی از کارهایی که می‌توانید انجام بدهید عبارت‌اند از:

  • فهرستی از شماره‌تلفن‌های اضطراری تهیه کنید، مانند شماره خودتان، همسرتان و همسایه یا فامیلی که در آن نزدیکی زندگی می‌کند.
  • درباره کارهایی با او صحبت کنید که باید در مواقع اضطراری مانند آتش‌سوزی، قطع برق یا آب انجام بدهد.
  • اگر سیستم هشدار دارید، به کودک یاد بدهید چگونه آن را خاموش یا روشن کند.
  • جعبه کمک‌های اولیه پر از بانداژ، مواد ضدعفونی‌‌کننده زخم و دیگر لوازم داشته باشید و نحوه استفاده از آنها را به کودک آموزش دهید.
  • یخچال را با غذاها و تنقلات سالم پر کنید. سعی کنید خوراکی‌هایی آماده کنید که نیاز به گرم‌کردن نداشته باشند. در صورت نیاز بهآشپزییا گرم‌کردن غذا، به کودک یاد دهید چگونه از مایکروویو، اجاق‌گاز و سایر لوازم ضروری استفاده کند.
  • چیزهایی مانند داروهای تجویزی، الکل، تنباکو و فندک را از دسترس کودک دور کنید.

۴. کودک را برای نگهداری از بچه کوچک‌تر آماده کنید

نحوه آماده کردن کودک برای تنها ماندن در خانه

برخی از کودکان آن‌قدر بالغ و مسئولیت‌پذیر هستند که بتوانند در ۱۲ یا ۱۳سالگی از کودکی دیگر مراقبت کنند و برخی از کودکان هم این‌طور نیستند و بهتر است صبر کنید تا بزرگ‌تر شوند و بهسن بلوغبرسند. قبل از اینکه به کودکتان اجازهمراقبت از نوزادرا بدهید، باید مطمئن شوید ویژگی‌های پرستار کودک را دارد.پرستار کودکباید این توانایی‌ها را داشته باشد:

  • مسئولیت‌پذیری؛
  • توانایی تصمیم‌‌گیری خوب؛
  • پیروی از قوانین؛
  • سوء‌استفاده‌‌‌نکردن از قدرتی که در اختیارش می‌گذارید؛
  • توانایی رسیدگی خونسردانه به هرگونه وضعیت اضطراری یا مشکلی.

۵. موقعیت‌های احتمالی را با کودک تمرین کنید

قبل از اینکه اجازه دهید کودکتان تنها در خانه بماند یا از کودک کوچک‌تر از خودش مراقبت کند، با او صحبت کنید و چند موقعیت احتمالی مختلف را با او تمرین کنید، مثلا:

  • وقتی غریبه در می‌زند، چه‌کار می‌کنی؟
  • اگر برق قطع شود. چه‌کار می‌کنی؟
  • موقعی که خواهر کوچکت بی‌قراری می‌کند، چه‌کار می‌کنی؟

اولین بار که بیرون می‌روید، سعی کنید بیشتر از ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول نکشد. وقتی برگشتید، با فرزندتان مرور کنید که اوضاع در خانه چگونه پیش رفته است. درباره هر نگرانی یا مشکلی با او صحبت کنید. اگر دیدید اوضاع به‌خوبی پیش رفته است، می‌توانید به‌تدریج زمان بیرون‌بودنتان را افزایش دهید.

شما بگویید

شما هم بچه کوچکی دارید که نگران تنهاماندنش در خانه هستید؟ آیا کودک برای تنها ماندن آماده است؟ تابه‌حال او را در خانه تنها گذاشته‌اید؟ فرزندتان چندساله است؟ برای کاربرانی که کودک هم‌سن‌وسال فرزند شما دارند، چه پیشنهادی دارید؟ لطفا نظرات و تجربیات‌تان را با ما به اشتراک بگذارید.



#‌سلامت_کودک منبع: چطور

بیشتر...


تبلیغات

تبلیغات

مطالب مرتبط

بیشتر...